Tak na prawdę to nie wiedziała jaki dać tytuł i wybór padł na tę pierwszą myśl o urlopie wychowawczym.

3 lata temu bardzo świadomie wybrałam , że chcę ten czas  spędzić z naszą córeczką w domu, że nie będę pracować na etacie.

Dzisiaj ktoś mnie zainspirował i napisał, że dzieci “oddają nam to, co im damy, są emocjonalnie jak nasze lustrzane odbicie”.  Gdzieś głęboko to przeczuwałam i zaangażowałam się całą sobą aby dać jej to co mam najlepszego.  Gdy była malutka obserwowałam, że moje starania przynoszą efekty: jej pogodne usposobienie, radość, otwartość na ludzi. Ale  teraz gdy ma 3 latka w pełni tego doświadczam!

Akurat dzisiaj świętowaliśmy w przedszkolu dzień babci i dziadka. Tych emocji,  miedzy innymi dumy i zachwytu kiedy patrzę na swoje dziecko, nie sposób wyrazić. W pełni do mnie dotarło jak te 3 lata były cenne i jak słuszna była to decyzja – chociaż tak jak przypuszczałam- będzie to oznaczać pożegnanie się z pracą tam gdzie wcześniej tzn. przed urlopem wychowawczym pracowałam. Pomimo tego odczuwam ogromną satysfakcję z tej drogi jaką razem przeszłyśmy. Jestem bardzo zadowolona ze zmian jakie we mnie zaszły przez te 3 lata i z wielką radością patrzę na nasze lustrzane odbicie. Widzę w nim miłość ale tak zwielokrotnioną i tak przemienioną, że przeszło to moje najśmielsze oczekiwania. Cieszę się, że zaufałam wewnętrznemu głosowi, który mówił mi, że to wszystko się opłaci, że wróci do mnie.

Dlatego kochana mamo jeśli czasem Ci ciężko kiedy opiekujesz się swoim maleństwem i robisz to w pełni zaangażowana chcę Ci powiedzieć, że przed Tobą chwile ogromnej radości i takiego poczucia dumy jakiego wcześniej w życiu nie doświadczyłaś.